Month: Հունվար 2019

Հովհաննես Թումանյան

Մանուկն ու ջուրը

Ամպոտ սարեն ուրախ ձենով
Ջուր է գալիս, անցնում շենով։
Մի թուխ մանուկ դուրս է վազել,
Ձեռքն ու երես պաղ լվացել,

Լվացել է ձեռքն ու երես,
Ու դարձել է՝ խոսել էսպես.

— Դու ո՞ր սարեն կուգաս ջրի՛կ,
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
— Ես էն սարեն կուգամ մթին,

Որ հին ու նոր ձյունն է գլխին։

— Դու ո՞ր առուն կերթաս, ջրի՛կ.
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
— Ես էն առուն կերթամ զվարթ,
Ուր ափերն են շուշան ու վարդ։

— Դու ո՞ր այգին կերթաս, ջրի՛կ.
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
— Ես էն այգին կերթամ դալար,
Որ տերն է ժիր մեջն այգեպան

https://wp.me/p7XMjD-2c7

https://wp.me/p7XMjD-2c7

https://wp.me/p7XMjD-2c3

Ես Նոր տարուն տեսել եմ Ձմեռ պապիկին և էլֆերին։ Ես գնացել եմ Սևանի փողոց։ Ես հավատում եմ Ձմեռ պապիկին։ Մեկ օր հետո իմ բոլոր երազանքները կատարվեցին և ես շատ ուրախացա և տսկսեցի տոնածարը զարթարել։
Նշեցինք 2019թ.։

Խելոք տղա չի կարելի այնքան վատ վարվել քո հարազատ եղբոր հետ։
Իսկ դու հիմար տղա, ինչու համար այսքան միամիտ ես։
Ձեզ մի բան ասեմ, ձեր ծնողները ձեզ աշխարհ բերել են հավասար։ Ձեր բոլոր ունեցվածքը բաժնելու եք երկու հավասար բաժնի։