ա) Մեկնաբանություն մտքերի
1․ «Հնում սովորում էին, որպեսզի կատարյալ լինեն, հիմա սովորում են, որպեսզի հայտնի դառնան»:
Այս միտքը մատնանշում է ժամանակի արժեքների փոփոխությունը։ Հին ժամանակներում մարդիկ գիտելիք էին ստանում՝ իրենց բարոյապես և մտավորապես զարգացնելու, կատարյալ մարդ դառնալու համար։ Իսկ ժամանակակից աշխարհում հաճախ սովորում են միայն, որպեսզի ճանաչում ու հեղինակություն ձեռք բերեն, այլ ոչ թե իսկապես գիտելիքի համար։
2․ «Իսկական մարդիկ հաշտ են ապրում մյուս մարդկանց հետ, բայց չեն քայլում նրանց ետևից, իսկ Փոքր մարդիկ հետևում են մյուսներին, բայց նրանց հետ հաշտ չեն ապրում»:
Այս միտքը խոսում է մարդու ներքին մեծության և ինքնուրույնության մասին։ Իրապես խելացի ու բարոյական մարդը հարգում է ուրիշների կարծիքը, ապրում է համերաշխ, բայց չի կորցնում սեփական տեսակետը։ Փոքր մարդիկ չունեն իրենց կարծիքը, կուրորեն հետևում են ուրիշներին, բայց իրականում ներսում դժգոհ են ու ոչ հաշտ։
3․ «Ես ամբողջ օրը զրուցեցի Խուէի հետ, և նա հիմարի պես ոչնչով ինձ չհակաճառեց։ Երբ նա գնաց, ես մտածում էի նրա մասին և եկա այն եզրակացության, որ նա ամենևին էլ հիմար չէ»:
Սա ցույց է տալիս, որ լռությունը միշտ հիմարության նշան չէ։ Խուէն լսել է, չի հակաճառել, բայց դա չի նշանակում, որ նա չի հասկացել կամ հիմար է։ Լռությունն ու զսպվածությունը կարող են իմաստության ու ներքին ուժի նշան լինել։
բ) Ձեր ընտրությամբ մեկնաբանեմ երկու միտք
Ընտրում եմ 1-ին և 3-րդ միտքերը․
1․ «Հնում սովորում էին, որպեսզի կատարյալ լինեն, հիմա սովորում են, որպեսզի հայտնի դառնան»:
Այս միտքը հատկապես կարևոր է մեր օրերում, երբ շատերը գիտելիք են ստանում միայն արտաքին փառքի, հանրաճանաչ լինելու համար։ Բայց իրականում արժեքավոր է այն ուսումը, որը մարդու ներաշխարհն է զարգացնում, նրան դարձնում է բարոյապես ուժեղ և օգտակար հասարակության համար։
3․ «Ես ամբողջ օրը զրուցեցի Խուէի հետ, և նա հիմարի պես ոչնչով ինձ չհակաճառեց…»:
Սա ինձ սովորեցնում է, որ չպետք է շտապենք դատել մարդկանց։ Որոշ մարդիկ խոսում են քիչ, բայց մտածում շատ։ Լռությունն ու հակաճառություն չանելն ամենևին հիմարության նշան չեն, երբեմն նույնիսկ ավելի իմաստուն է լսել, հասկանալ և հետո միայն արտահայտվել։
Սերո Կարագուլլյանի բլոգ 