Posted in ՄԱՅՐԵՆԻ

Մոծակն ու մրջյունը

Էս տարաժամ՝ թըշվառ ձենից
Կոպիտ, թուխ-թուխ,
Հաստագըլուխ
Մի պահապան զարթնեց քընից,
Տեսավ՝ սևով, թևով զուգված՝
Դըռան առջև մինը տընկված,
Ոտները թել,
Ինքը մի գել:

— Հե՛յ, ո՞վ ես դու,
Ա՜խպերացու:
— Տը՛զ-պը՛զզ, ասավ, Մոծակն եմ ես.
Բա չե՞ս ասիլ՝ էսպես, էսպես.
Ամառն ամբողջ,
Ուրախ, առողջ,
Պայծառ ու տաք
Արևի տակ
Կինըս աշխույժ սազ էր ածում,
Ես էլ անհոգ խընդում, ցընծում,
Տեսակ-տեսակ պարեր պարում,
Սըրա նըրա թուշն համբուրում:

Posted in ՄԱՅՐԵՆԻ

14-10-2019

  1. Դո՛ւրս գրիր առակին համապատասխան առած-ասացվածքներ (4-5 առած):                     Ով աշխատի՝ նա կուտի, ծույլը կմնա անոթի։
  2. Ո՞րն է առակի հիմնական ասելիքը: Ի՞նչ սովորեցրեց քեզ առակը:                                       Այս առակի հիմնական ասելիքն է որ պիտի միշտ աշխատել, որպեսզի անօթևան չմնանք։
  3. Գրի՛ր   բառերի հոմանիշները:                                                                                            գիժ, խելագար                                                                                                                        ժիր,  Աշխույժ                                                                                                                          շեն,  Բազմամարդ                                                                                                            թշվառ,  Խեղճ                                                                                                                 թուխ, Թխաթույր                                                                                                                  ամբար, Ամբարանոց                                                                                                              սուգ անել, սգալ                                                                                                                      պաղել,     մրսել                                                                                                                  դալկանալ  դեղնել
  4. Գրի՛ր բառԵրի  հականիշները:                                                                                               ժիր, թմրած                                                                                                                              սուսիկ-փուսիկ,     ձայնով-մայնով                                                                                      աշխույժ,  ալարկոտ                                                                                                                ծույլ,    ջանասեր                                                                                                                    լիքը,  դատարկ                                                                                                                        ուրախ,  տխուր                                                                                                                    առողջ, հիվանդ
  5. Լրացրու բաց թողնված տառեր ու կարմիրով ներկի՛ր:

Մրջյուն, աշխարհ,  հանկարծ,  համբուրել, զարթնել:

Posted in ՄԱՅՐԵՆԻ

Հ. Թումանյան. Մոծակն ու մրջյունը

Գիժ մոծակի պարի ժամին

Զարկեց հանկարծ աշնան քամին,

Ուժը խըլեց, ուշքը տարավ:
Գիժը մին էլ մըտիկ արավ,
Որ էն արև
Աշխարհքն արդեն պատած ողջ սև,
Լացով, թացով սուգ է անում,
Դողում, պարում ու դալկանում…
Շուտիկ, շուշտիկ իրեն կինն էլ
Սուսիկ-փուսիկ կողքից կորել,
Ով գիտի՝ ինչ ծակ էր գըտել,
Մինչև գարուն մեջը մըտել:
Սոված, սառած
Ու սալարած
Վեր թըռավ՝ վար, դես ընկավ՝ դեն,
Ժիր Մըրջյունի տաքուկ ու շեն
Բանը հիշեց, ելավ գընաց,
Դըռան առջև տըխուր տըզզաց.
— Բա՜ց արեք, բա՜ց…
Էս տարաժամ՝ թըշվառ ձենից
Կոպիտ, թուխ-թուխ,
Հաստագըլուխ
Մի պահապան զարթնեց քընից,
Ներսի մըթնում մի կերպ արավ,
Փակած դուռը նեղ ծերպ արավ,
Տեսավ՝ սևով, թևով զուգված՝
Դըռան առջև մինը տընկված,
Ոտները թել,
Ինքը մի գել:
— Հե՛յ, ո՞վ ես դու,
Ա՜խպերացու:
— Տը՛զ-պը՛զզ, ասավ, Մոծակն եմ ես.
Բա չե՞ս ասիլ՝ էսպես, էսպես.
Ամառն ամբողջ,
Ուրախ, առողջ,
Պայծառ ու տաք
Արևի տակ
Կինըս աշխույժ սազ էր ածում,
Ես էլ անհոգ խընդում, ցընծում,
Տեսակ-տեսակ պարեր պարում,
Սըրա նըրա թուշն համբուրում
Ու վայելում ամեն բանից,
Ամեն բարուց ու սեղանից,
Լիքը այգում,
Ճահճոտ մարգում,
Ճոխ տըներում,
Պալատներում…
Մի անգամ էլ, երբ որ էսպես
Պարում էի, մինը անտես
Էնպես զարկեց՝ ուշքըս անցավ:
Ուշքի որ գամ՝ ի՞նչ տեսնեմ լավ.—
Երկինքը թուխպ, երկիրը սև,
Դառը քամի, սառը անձրև,
Արար աշխարհն պաղել, փոխվել…
Կողքիցըս էլ կինս է փախել,
Էլ ի՞նչ ասեմ, ողջը մի-մի
Էն ի՞նչ լեզու կարա պատմի
Կամ ի՞նչ բերան,
Չըտեսնըվա՛ծ, հըրաշք մի բան…
Հիմի էսպես՝ սոված, մենակ,
Մընացել եմ պատերի տակ,
Տեղ չի ունեմ, կեր չի ճարվում:
Ես էլ եմ հո շատ մըճըրվում,
Բայց ի՞նչ անեմ, ո՞ւր գընամ էլ,
Երեսս էլի ձեզ եմ արել:
Աստծու սիրուն, մի՜ խընայեք,
Էս մի ձըմեռ շահեք, պահեք,
Մինչև նորից գարուն բացվի,
Աշխարհքն էլ ետ բարով լըցվի:
— Դե լա՜վ, դու կաց, ներս գընամ ես,
Տեսնենք՝ ներսից ինչ կասեն քեզ:
Ասավ պահնորդն ու մեջեմեջ
Կոկ սենյակներն անցավ անվերջ,
Մինչե հասավ ներսի տունը,
Ուր ապրում էր մեծ Մըրջյունը
Առատ կյանքով,
Իր համայնքով:
Գընաց իրենց լեզվով հայտնեց,
Մըրջյունը լուռ լըսեց, մըթնեց,
Ու ետ դարձավ
Էսպես ասավ.
— Գիժ Մոծակի համա՞ր եմ ես
Ողջ ամառը արևակեզ՝
Էնքան ջանքով
Ու տանջանքով
Տուն տեղ դըրել, ճամփա հարթել,
Ամբար շինել, պաշար կիտել,
Որ ամառը ծույլ պըտըտի,
Ձմեռը գա նըստի ուտի՞…
Մեր ծույլերին ջարդել ենք մենք,
Ուրիշ ծույլի՞ բերենք պահենք…
Կերթաս կասես էդ անպետքին,
Բանի, գործի ժամանակին
Ով փոխանակ աշխատելու,
Ուշք ու միտքը տա խընդալու,
Պարապ շըրջի, երգի, պարի,
Սըրա նըրա թուշն համբուրի,
Էս կուռ վազի, էն կուռ ցատկի,
Վերջը էդպես պիտի սատկի:

1916

Անծանոթ բառերը բացատրի՛ր:

դալկանում-գունատվում

թըշվառ-դժբախտ

թուխպ-մառախուղ

 

Posted in մաթեմատիկա

11-10-19

60

ա) 32406-2235:5=31959

30184-7025։5+9683=19096

բ) 2539+724.7=22841

25300-7000:8+3494=5894

4078.7-204:6+777:3=28331

61

525.4-2640:3=1220

525:3+525.5-2800=0

7.525-4068:9=3223

7.525+525:5-3780=0

63

5ր 40 վ=340վ

7ժ 18ր=438ր

5օր 18ժ=138ժ

7տարիգ 11ամիս=95 ամիս

10 դար54 տարի=1054 տարի

7ր 14վ=434 վ

8ժ 35ր=83 ր

6օր 12ժ=156 ժ

9տարի 10ամիս=118 ամիս

12 դար 64 տարի= 1264 տարի

 

Posted in ՄԱՅՐԵՆԻ

Վիլյամ Սարոյան. Վիրավոր առյուծն ու կրիան

— Ի՞նչդ է ցավում:

— Որսորդն է վիրավորել, — պատասխանում է առյուծը:

Կրիան բարկանում է և ասում.

— Թող չորանան այն մարդու թևերը, որ վնասում են երկրի երեսին ապրող մեզ նման հրաշալի արարածներին:

— Կրիա եղբայր, — պատասխանում է առյուծը, — պետք է ասեմ, որ որսորդի հասցրած վերքն ավելի քիչ է ինձ տանջում, քան այն, ինչ հենց նոր ասացիր:

Այդ ասելով՝ առյուծը հոգին ավանդում է: Նույն բանի շուրջ նա մեկ այլ պատմություն էլ էր պատմում կամրջով անցնող փղի ականջը մտած լվի մասին:

— Ընկերս, — ասում է լուն, — երբ մեզ նման հսկաներն անցնում են կամրջի վրայով, այն ցնցվում է մեր հզորությունից:

 

  1. Կարդա՛ Վ. Վիլյամ Սարոյանի «Վիրավոր առյուծն ու կրիան»առակը:
  2. Ո՞րն է այս առակի խորհուրդը: Մեկնաբանի՛ր:                      Փոքր մարդկանց իրենց արժանի տեղը ցույց տալու համար։ Կրիան ճիշդ խոսք ասաց, բայց առյուծը չընդունեց։
  3. Այս առակի ասելիքը բնորոշող ասացվածքներ գտի՛ր:      Առյուծը միշտ էլ հպարտ է։
  4. Paint ծրագրով նկարի՛ր առակը:  10
  5. Խորհո՛ւրդ տուր այս առակի հերոսներին, ապա նկարածդ նկարով տեղադրի՛ր բլոգումդ:

Կրիա դու շատ ճիշդ խոսացիր, երբեք քո կարծիքը մի փոխիրր։

Առյուծ մի քիչ ազնիվ եղիր։

Posted in մաթեմատիկա

10-10-2019

52

ա,   Լուծում

խնձոր 320+600=920 գ․

տանձ 600-120=480 գ․

դեղձ 600 գ․

920+480+600=2000 գ․

բ,  լուծում

Արա 780

Հայկ 780-140=640

Կարեն 780+640=1420

780+640+1420=2840

այո կարող են գնել

53

․ 700-ով

․ 60-ով

58

35+20=55-13=42։7=6․9=54+18=72-37=35

Posted in մաթեմատիկա

9-10-2019

47

a) 2184-725+96542-7205=80792

1000:4.80:200=100

215.4:20.30=1290

b) 8592-657+124567-7025=125478

5100:6.40:200=170

33600:60:70.22=1760

48

a)5սմ=50

7մ=7000

5սմ6մմ=560

5մ55սմ6մմ=5565

b)5մ=500

35դմ=350

25մ7սմ=2507

4մ5դմ6սմ=456

c)5մ=500

3կմ=3000

5կմ2մ=50200

4կմ6մ7դմ=40067

d)5կմ=5000

23կմ235մ=23235

318կմ16մ=318016

400կմ4մ=400004

49

a)3200+308-1654=1854

5.3200:40=400

b)3200+3208-3200=3208

3200:40.64=5120

55

3216, 3230, 3233, 3248, 3248, 3259, 3268, 3279