1-թվակել Հայաստանի հանրապետության լեռները։
2-ձեր ցանկության նկարակրում են լեռները։
3-թվարկել հայաստանի հայաստանի հանրապետուցան ձրվեզները։
Month: Դեկտեմբեր 2019
5-12-2019
210
ա)8.70.5=2800
5.5.6.4=600
5.5.5.4.4.4=8000
բ)6.30.5=900
3.70.10.2=4200
6.6.6.5.5.5=27000
8.8.8.0.9.9.9=0
6.50.7=2100
5.80.90=36000
8.8.5=320
8.24.0=0
214
4587 >895
36545 <36578
42984>42986
3547>3506
4527<32506
425136=425136
5-12-2019
4-12-2019
203
1)2450
2)2450-(60+50)=2340
3)2340:3=780
4)780 Արան
5)780+60=840Հայկ
6)780+50=830Կարեն
204
ա 1)135-(12+15)=108
2)108:3=36
3)36 երրորդում
4)36+15=51 առաջինում
5)36+12=48 երկրորդում
բ 1)440-(30+8)=402
2)402:3=134
3)134 առաջին
4)134+30=164 երկրորդ
5)134+8=142 երրորդ
206
ա․- Երեմ, Աշոտ, Բաբկեն
-Երեմ, Բաբկեն, Զավեն
բ․- Գագիկ, Կարեն, Պարույր
Պետիկ, Արա, Հայկ
գ․- Երեմ, Ածոտ, Բաբկեն, Մայիս, Հայկ
209
1)8 գագաթ
2)3 կող
Հետաքրքրիր տեղեկություն Արագածի, Արայի և Աժդահակ լեռան մասին
Արագած լեռ
Արագածի անվանումը, ըստ ավանդության, ծագել է Արա աստծո անունից ու Արագած բառը վերծանվում է այսպես` Արա + գահ = Արայի գահ: Արագածի անվան ծագումը կապում են նաև Հայկի որդի Արամանյակի հետ:
Արագածի մասին կան նաև մի քանի ավանդություններ: Օրինակ՝ դրանցից մեկը պատմում է, թե հայոց լեռները մի ժամանակ հաղթանդամ ու հսկա եղբայրներ են եղել։ Ամեն առավոտ վաղ արթնանալով՝ նրանք սովորություն են ունեցել նախ կապել իրենց գոտիները և հետո միայն ողջունել իրար։ Ժամանակ է անցնում։ Եղբայրները ծերանում են, սկսում են ավելի ուշ վեր կենալ։ Մի օր էլ արթնանալով՝ նրանք հակառակ իրենց սովորության՝ մոռանում են նախ գոտիները կապել և բարևում են իրար։ Աստված տեսնելով այդ՝ բարկանում է, պատժում եղբայրներին։ Նրանք քարանում են ու դառնում լեռներ, գոտիները՝ կանաչ դաշտեր, իսկ քարացած եղբայրների արցունքները՝ անմահական աղբյուրներ։ Այդ հսկաներից մեծությամբ չորրորդը Արագածն էր:
Արայի լեռ
Արայի լեռան անունը գալիս է հայ դիցաբանական աստծո՝ Արա Գեղեցիկի անունից, քանի որ լեռան գագաթները հեռվից (օր.՝ Երևանից) նայելիս՝ նմանվում են պառկած մի մարդու՝ Արային, ով ըստ հայկական դիցաբանության իր ներքևի դաշտում է ճակատամարտել Ասորեստանի սեր տենչացող թագուհու՝ Շամիրամի հետ։ Այստեղ է ընկել իր կնոջը՝ Նվարդին, հավատարիմ մնացած հայոց թագավորը, որի արնաշաղախ մարմինը Նինոս արքայի հեշտասեր այրու՝ Շամիրամի հրամանով, դրել են ժայռախորշում, որ արալեզները կենդանացնեն նրան։ Արայի լեռան փեշին գտնվող Եղվարդ քաղաքի բնակիչներն Արայի քիթը ներկայացնող գագաթնաքարը անվանում են Աքլորաքար, քանի որ այն լեռան ամենաբարձր գագաթն է։
Աժդահակ լեռ
Աժդահակը իրանական առասպելաբանության չար վիշապն է՝ Աժի Դահական։ Աժի նշանակում է իժ, օձ, վիշապ, որի դեմ կռվում է ամպրոպի աստված Թրայետաոնան։ «Շահ-Նամեում» Աժի Դահական հանդես է գալիս իբրև օտար բռնակալ թագավոր՝ Զոհակ անունով, որի դեմ կռվում, հաղթում և որին շղթայում է Հրուդենը։ Այս առասպելական վիշապ Աժի Դահական հայոց հին վեպում դարձել է Մարաստանի թագավոր, որին հաղթում և սպանում է Տիգրանը։
2,3-12-2019
198
524+160=684
400+220+800=1420
300+180=480
400+124+(80+80)=684
524+160=784
620+800=1420
(8+100)+300=480
524+(100+60)=684
120+400+800=1420
160+140+180=480
200
A-D
65կմ200մ+72կմ400մ+30կմ800մ=167կմ1400մ
B-D
72կմ400մ+30կմ800մ+80կմ600մ=182կմ1800մ
A-E
167կմ1400մ+80կմ600մ=247կմ2000մ
201
202
ա)(345+186).12=6372
բ)(3402-1713):3=563
գ)(56.42)-518=1834
դ)(45720:30)+6247=7771
Երջանիկ խրճիթը: Ավ. Իսահակյան
Զմրուխտյա գետակի վրա մի խեղճ ջրաղաց կար:
Ջրաղացի դռան առջև, կանաչ ուռենու տակ, թիկն էր տվել ջրաղացպանը և չիբուխը գոհ ծխում. կողքին նստել էր կինը, իսկ նրանց աչքերի առջև մի սիրուն մանուկ՝ նրանց երեխան, խաղ էր անում:
Մեղմիկ սոսափում էր ուռենին, և ջրաղացն անուշ մտմտալով, ասես հին օրերից մի հին հեքիաթ էր պատմում:
Ինչպես եղավ, մի օր այդ սիրուն մանուկը վազելով թիթեռնիկի հետևից, հեռացավ ջրաղացից, ընկավ մացառների մեջ, անցավ ձորակից ձորակ, կորցրեց ջրաղացի շավիղը ու գնաց, գնաց, հասավ մեծ ճանապարհին, նստեց եզերքին ու լաց եղավ:
Անցավ մի քարավան. մի ուղևոր տեսավ լացող մանուկին, խղճաց, վեր առավ և իր հետ տարավ:
Տարավ իր տունը, և որովհետև զավակ չուներ, որդեգրեց նրան:
Մանուկը մեծացավ, դարձավ մի շնորհալի երիտասարդ:
Ամենքը սիրում էին նրան և ուրախանում նրա վրա, բայց նա տխուր էր, միշտ տխուր:
Երբ երեկոները մենակ նստում էր իրենց շքեղ պատշգամբում, որի շուրջը բացվում էր պարտեզը՝ հովասուն ծառերով և կարկաչյուն շատրվաններով, նրա հոգին սլանում էր մի ուրիշ վայր, որ հեռավոր երազի պես մեկ երևում էր, մեկ չքանում…Երևում էր մի խեղճ ջրաղաց զմրուխտյա գետակի վրա, որ օր ու գիշեր մանկության պես սիրուն մի հին հեքիաթ էր պատմում, տեսնում էր երկու հարազատ դեմքեր՝ նստած կանաչ ուռենու տակ. մեկը մտքի մեջ ընկած չիբուխ է ծխում, մյուսը արցունքոտ աչքերով նայում է հեռուն:
-Ինչո՞ւ ես տխուր, իմ որդի, -ասում էր հարուստ հայրը նրան.-ի՞նչդ է պակաս, թե՞ սեր ունիս մի աղջկա, հայտնի՛ր, թե չէ, ի՞նչ կա…
Եվ խնջույք էր սարքել բարի հայրը որդուն ուրախացնելու համար. դահլիճները լուսավորված էին ջահերով. նազելի աղջիկները պատել էին երիտասարդի շուրջը, ասում ու ծիծաղում:
Երիտասարդը խնջույքի ժամանակ աննկատ դուրս ելավ դահլիճներից, անհայտացավ խավարի մեջ ու էլ չվերադարձավ:
Նա գնաց, շրջեց, թափառեց շատ ու շատ տեղեր, հարցուփորձ արավ և մի օր վերջալույսի շողերի տակ տեսավ զմրուխտյա գետակի վրա մի խեղճ ջրաղաց: Տեսավ՝ ջրաղացին կռնակը տվել է մի հին խրճիթ, որի բուխարիկից մարմանդ ծուխ է ելնում:
Մոտեցավ խրճիթին, կամացուկ նայեց լուսամուտից ներս. նստել էր մի ալևոր մարդ և մտախոհ չիբուխ էր ծխում. մի երերուն պառավ ցամաքած ձեռքերով սեղան էր փռում:
Երբ նրանք հացի նստան, պառավը վերցրեց մի կտոր հաց ու ասավ.
-Այս էլ որդուս բաժինը:
-Ա~յ կնիկ, այս քանի տարի է, միշտ էլ որդուս բաժինն ես պահում ու առավոտ անծանոթ անցորդներին տալիս… Հե~յ, մեր որդին էլ չի գա:
-Ա~յ մարդ, աստված գիտե՝ մեր որդին հիմի ում պատի տակ կուչ է եկել. ուրիշի մոր ձեռքին է նայում, կարելի է այն մոր տղան էլ հեռու տեղ է, ու ես նրան իմ որդու բաժինն եմ տալիս. ի՜նչ իմանաս, կարելի է նա էլ իմ որդուն իր բաժինն է տալիս…
Այդ միջոցին ներս ընկավ որդին, գրկեց մորն ու հորը, համբուրեց և լաց եղավ:
-Ա~ ա~ , մեր որդին,-բացականչեցին ծերունիները և գրկների մեջ առան իրենց կորած, կարոտած որդուն և լաց եղան:
Օջախի մեջ կարմիր կրակը ուրախ-ուրախ թևին է տալիս, պայծառ ու տաք ժպիտով լցնում երջանիկ խրճիթը:
Ջրաղացը անուշ-անուշ մտմտալով, մանուկ օրերից մի հեքիաթ էր պատմում՝ մանկության պես սիրուն, մանկության պես ոսկի…
- Պատմվածքում կանաչով նշված բառերը բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր: Զմրուխտյա -Զմրուխտե
- Ջրաղաց — Հացահատիկ աղալու ջրային աղաց՝ աղորիք
- չիբուխը — Հացահատիկ աղալու ջրային աղաց՝ աղորիք
- մացառ — Փշոտ թփաբույս
- քարավան — Բեռնատար գրաստների (ձիերի, ուղտերի ևն)՝ բեռներ ու մարդկանց փոխադրող՝ սովորաբար երկար ճանապարհի (անապատի, տափաստանի ևն) համար կազմված խումբ
- հովասուն — Հով տեղերում սնված՝ մեծացած՝ ապրած
- բուխարիկ — Վառարանի ծխնելույզ պատի միջով և երդիկում:
- երերուն — Երերացող, տարուբերվող
- թևին է տալիս — ․․․․․․․
- Պատմվածքում կապույտով նշված բառերի հոմանիշները գրի՛ր: մանուկ -մանկիկ և տղա սոսափում — ․․․․ շավիղ — ճանապարհ, ուղի
- եզերք — Եզր, ծայր
- ուղևոր — ուղեգնաց, ճանապարհագնաց
- շնորհալի — Տաղանդավոր, մեծաշնորհ
- շքեղ — Պերճ, փառահեղ
- նազելի -չքնաղ, պարկեշտ
- աննկատ — անտես, անտեսանելի
- անհայտացավ —
- Մայրամուտ, արևամուտ
- վերջալույս -արևամուտ, իրիկնամուտ
- խրճիթ -Տուն, Տնակ
- ալևոր -Ծեր, ծերունի
- առավոտ-Լուսածագ, լուսաբաց
- Գտի՛ր պատմվածքում կրկնվող տողերը և բացատրի՛ր դրանց նշանակությունը:
- Գրի՛ր խրճիթ, մանուկ, շքեղ, նազելի, շնորհալի, լուսավոր բառերի հականիշները:
խրճիթ-…
մանուկ- մեծ, ավագ
շքեղ- անշուք, պարզ
նազելի-…
շնորհալի- ապաշնորհ, շնորհազուրկ
լուսավոր- անլույս, մութ
Սերո Կարագուլլյանի բլոգ 