Սահյանի մասին 10 հետաքրքիր փաստ
Անտառում (վերլուծություն)
Ախր ես ինչպես (վերլուծություն)
Անունդ տալիս (վերլուծություն)
Սահյանի ծննդավայրի մասին 10 հետաքրքիր փաստ
Նրա իրական անունը եղել է Հովհաննես Գևորգի Թադևոսյան։
Ծնվել է 1914 թվականին Սիսիանում, որտեղից էլ սեր է ստացել բնության հանդեպ։
Նրա բանաստեղծությունները հիմնականում նվիրված են բնությանը, հայրենիքին և սիրուն։
Սահյանն ուներ հատուկ քնարական ոճ, որը հիացնում է իր պարզությամբ ու խորությամբ։
Աշխատել է Մատենադարանում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա մտավոր հարստության վրա։
Եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ և ունեցել է մեծ հեղինակություն։
Նրա գործերը թարգմանվել են շատ լեզուներով, այդ թվում՝ ռուսերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն։
Շատ բանաստեղծություններ ընդգրկված են դպրոցական գրականության ծրագրում։
Նա գրել է ինչպես մեծերի, այնպես էլ երեխաների համար։
Նրա անունով գործում է տուն-թանգարան, և Երևանում կա փողոց, որը կրում է Սահյանի անունը։
Անտառում»-ը Համո Սահյանի բնությանը նվիրված բանաստեղծական ստեղծագործություններից է, որտեղ բնությունն արդեն միմիայն ֆոն չէ, այլ գրեթե մարդակերպ, հոգևոր ուժ ունեցող երևույթ։ Սահյանը մեզ հիշեցնում է՝ երբ մարդը միայնակ է մնում բնության գրկում, նա հանդիպում է ինքն իրեն։ Այդ լռության ու պարզության մեջ ծնվում է նոր մտորում, նոր զգացողություն ու նոր խաղաղություն։
«Ախր ես ինչպես»-ը հայրենասիրական և խորապես զգացմունքային ստեղծագործություն է, որը ցույց է տալիս մարդու ու հողի անքակտելի կապը։ Սահյանի խոսքը գալիս է հոգու խորքից, ասում է՝ ես մարմինն եմ այս հողի, այս երկրի՝ և իմ հեռանալը հավասար է ինձ չլինելուն։ Բանաստեղծը հիշեցնում է՝ հայրենիքից հնարավոր չէ հեռանալ, երբ այն քո մեջ է ապրում։
Անունդ տալիս» բանաստեղծությունը խորապես հուզիչ երգ է սիրո, նվիրվածության ու մարդկային զգացմունքների մասին։ Սահյանը ապացուցում է, որ նույնիսկ բառերն են դողում, երբ լցված են սիրով։ Անուն տալը դառնում է զգայուն գործողություն, երբ այն բխում է հոգու խորքից։ Սա սիրո փխրուն, բայց անսահման ուժի բանաստեղծական արտահայտությունն է։
Լոր գյուղը գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Գյուղը շրջապատված է լեռներով, անտառներով ու կանաչ դաշտերով, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել Սահյանի բնությանն առնչվող գրականության վրա։
Համո Սահյանը ծնվել է այստեղ 1914 թվականի ապրիլի 14-ին։
Լոր գյուղում է ձևավորվել Սահյանի բնավորությունը, սերը հողի, ծառի, գետի ու լռության հանդեպ։
Գյուղը բարձրադիր է, ունի սառնաշունչ ձմեռներ ու մեղմ ամառներ։
Լոր գյուղի բնությունն առանձնանում է իր հայկական բնաշխարհի ինքնատիպությամբ՝ վայրի ծաղիկներ, աղբյուրներ, քարքարոտ բարձունքներ։
Համո Սահյանը հաճախ է իր բանաստեղծություններում հիշատակում ծննդավայրը՝ ինչպես բառացի, այնպես էլ խորհրդանշական կերպով։
Գյուղում գործում է դպրոց, որը կրում է Համո Սահյանի անունը։
Լոր գյուղը դարձել է մշակութային վայր՝ գրողի անվան շնորհիվ, և այցելության վայր նրա երկրպագուների համար։
Համո Սահյանի պոեզիայի բնապատկերային լեզուն ու հյութեղ հայերենը իր արմատները հենց Լոր գյուղի ժողովրդական խոսքի ու կենսակերպի մեջ ունեն։

Նա արթնանում է: Նա տեսնում է, որ արևը ծագում է: Նա մաքրում է ատամները: Նրա ատամները սպիտակ են։ Նա հագնում է իր շորերը։ Նրա վերնաշապիկը կապույտ է։ Նրա կոշիկները դեղին են։ Նրա շալվարը շագանակագույն է։ Նա իջնում է ներքև։ Նա մի գունդ է ստանում: Նա լցնում է կաթն ու հացահատիկը։ Նա ուտում է: Նա ստանում է թերթը: Նա կարդում է.

Լողափը զվարճալի է: Որոշ մարդիկ լողում են ջրի մեջ: Նրանք տեսնում են, թե ով է ամենաարագը։ Հաղթողը ստանում է սերֆինգի տախտակ: Որոշ մարդիկ պառկում են ավազի վրա։ Նրանք ցանկանում են հանգստանալ: Երեխաները պատրաստում են ավազե ամրոցներ: Նրանք փորձում են ամրոցները դարձնել մեծ ու բարձր: Ավելի ուշ ջուրը լվանում է ավազե ամրոցները։ Երեխաները պատրաստում են նորերը: