

Հողի սեփականաշնորհման գործընթացն սկսվեց 1991թ․՝ ՀՀ հողային նոր օրենսգրքի ընդունմամբ։ Հաջորդիվ, ընդունվեց նաև կոլեկտիվ տնտեսությունների մասին օրենքը, ինչը բերեց գյուղատնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների։ Սակայն սեփականաշնորհման ընթացքում թույլ տրվեցին մի շարք սխալներ՝ մասնավորապես ունեցվածքի անարդար բաշխում, անարդյունավետ կառավարման համակարգերի ձևավորում, և անբավարար պետական վերահսկողություն։ Դրա հետևանքով տնտեսության որոշ ճյուղեր սկսեցին քայքայվել, և գործազրկությունն աճեց։

Արդյունաբերական ձեռնարկությունների մասին օրենքը ընդունվեց 1992թ․՝ նպատակ ունենալով ձեռնարկությունները դուրս բերել պետական սեփականությունից և ստեղծել մասնավոր սեկտոր։ Սեփականաշնորհումը պետք է նպաստեր արդյունավետ կառավարմանը և արտադրական աճին։ Սակայն արդյունաբերական ոլորտում ևս տեղի ունեցան սխալներ։ Շատ ձեռնարկություններ անարդյունավետ կերպով փոխանցվեցին անհատներին կամ փակվեցին առանց համապատասխան փոխարինման։ Արդյունքում՝ արդյունաբերության ճյուղերն իջեցին, և երկրի տնտեսական վերականգնումը դանդաղեց։





